Σε συμβολική κατάληψη της πρυτανείας του πανεπιστημίου Πατρών προχώρησαν φοιτητές των πανεπιστημιακών τμημάτων του Αγρινίου, την προηγούμενη Παρασκευή. Κύριο αίτημά τους ήταν να δοθεί μια οριστική λύση στο ζήτημα της σίτισης, εφόσον η προσωρινή λύση, την οποία είχαν εξασφαλίσει οι ίδιοι οι φοιτητές, δεν μπορούσε να έχει διάρκεια πάνω από ένα μήνα.

Οι φοιτητές κατά τη διάρκεια της κινητοποίησής τους συναντήθηκαν με την πρύτανη του Πανεπιστημίου, Βενετσάνα Κυριαζόπουλου, η οποία τους διαβεβαίωσε, ότι λύθηκε το πρόβλημα της σίτισης με την υπογραφή νέας σύμβασης. Οι κινητοποιήσεις των φοιτητών με στόχο να προβληθούν τα αιτήματα τους για εξεύρεση λύσης στο ζήτημα της σίτισης και της στέγασης ξεκίνησαν στις 6 Μαρτίου, με την κατάληψη των κεντρικών κτιρίων των πανεπιστημιακών τμημάτων του Αγρινίου. Πέρα από αυτά τα δύο ιδιαιτέρως σοβαρά ζητήματα, οι φοιτητές αγωνιούν για το αν και πότε θα γίνει η φημολογούμενη χωροταξική μεταφορά των τμημάτων τους στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας.

Μία έχουμε, μία δεν έχουμε σίτιση

Η Αλεξάνδρα Γουριώτη, εκπρόσωπος των Φοιτητικών Συλλόγων, εξηγεί στην «Εποχή», πώς τα ζητήματα της σίτισης και της στέγασης συνδέονται με την ενδεχόμενη μεταφορά στο πανεπιστήμιο της Πάτρας. «Όταν είπαμε στην πρύτανη ότι δεν έχουμε ούτε σίτιση ούτε στέγαση μας είπε εμμέσως πλην σαφώς ότι, για την επίλυση του προβλήματος, θα χρειαστεί να μετακινηθούμε χωροταξικά στην Πάτρα. Διοικητικά έχουμε υπαχθεί στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, εδώ περίπου και ένα χρόνο». Η ίδια περιγράφει πώς ξεκίνησε το πρόβλημα με τη σίτιση. «Το πρόβλημα ξεκίνησε πέρυσι. Η λέσχη ήταν κλειστή. Γενικότερα κλείνει και ανοίγει συνέχεια. Είχαμε καταφέρει για κάποιους μήνες, να μη φύγει ο προηγούμενος ανάδοχος για τη λέσχη. Μας επέβαλλαν τις κάρτες σίτισης οι οποίες ισχύουν σε όλα τα πανεπιστήμια, αλλά δεν προκηρύχτηκε θέση για ανάδοχο». Οι κάρτες σίτισης όμως δεν αφορούν όλους τους φοιτητές , όπως επισημαίνει η ίδια. «Ο τωρινός προσωρινός ανάδοχος δεν είχε πρόθεση να αναλάβει για μεγάλο διάστημα, επειδή οι κάρτες σίτισης ήταν μόνο 400, ενώ οι ενεργοί φοιτητές πρέπει να είναι πάνω από 800».

Η λύση, όμως, στα σημαντικά προβλήματα, τα οποία ταλανίζουν τα πανεπιστημιακά τμήματα του Αγρινίου, μπορεί να δοθεί μόνο μέσω της χωροταξικής μεταφοράς στην Πάτρα; Η Αλεξάνδρα Γουριώτη διευκρινίζει τη στάση της απέναντι στο συγκεκριμένο ζήτημα. «Θέλουμε να βρισκόμαστε κάπου, όπου θα μας εξασφαλίσουν τα επαγγελματικά μας δικαιώματα, θα έχουμε σίτιση και στέγαση, είτε είμαστε εδώ είτε στην Πάτρα. Δεν θα είχαμε λόγο να φύγουμε, αν τα είχαμε εξασφαλίσει αυτά στο Αγρίνιο».

Διεκδικούμε επαγγελματικά δικαιώματα

Οι φοιτητές του ΔΠΦΠ (Τμήμα Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων) διεκδικούν την αναγνώριση τους, ως Μηχανικοί Περιβάλλοντος, μετά τη λήξη των σπουδών τους. «Όταν είχαμε ενταχθεί διοικητικά στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδος είχαμε πενταετές πρόγραμμα φοίτησης. Η προσπάθεια αναπροσαρμογής δεν πέτυχε. Μας ενέταξαν στην Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών, χωρίς όμως να έχουμε τα δικαιώματα των μηχανικών. Δεν μπορούμε να γραφτούμε στο ΤΕΕ. Διεκδικούμε να έχουμε τα ίδια δικαιώματα. Αν δεν θεωρούμαστε μηχανικοί, τότε γιατί να έχουμε πενταετή φοίτηση, με 72 μαθήματα και διπλωματική εργασία;» αναρωτιέται η εκπρόσωπος των φοιτητικών συλλόγων.

Η ίδια μιλώντας για την ανάγκη οριστική διευθέτησης του ζητήματος της σίτισης, επισημαίνει. «Παρότι δεν είναι ανεκτή η ποιότητα του φαγητού, υπάρχουν φοιτητές για τους οποίους είναι αναγκαία. Αν το φαγητό ήταν καλύτερο θα ήταν ακόμη περισσότεροι εκείνοι οι οποίοι θα έτρωγαν. Η μόνιμη εξασφάλιση της θα πρέπει να είναι ο πρωταρχικός στόχος, άσχετα με τον αν θα γίνει η μετακίνηση των Τμημάτων στην Πάτρα ή όχι».