Γενική συνέλευση του Φ.Σ. Νομικής Αθηνών για το Πολυτεχνείο

Νομική Σχολή Αθηνών (ΕΚΠΑ)Γενική συνέλευση για το Πολυτεχνείο θα πραγματοποιήσουν σήμερα Τρίτη 13/11, και ώρα 1 μ.μ, στην αίθουσα 1, οι φοιτητές της Νομικής Σχολής Αθηνών.

Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει το κάλεσμα: «Ενόψει και της 45ης επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, δεν μπορούμε να ξεχνάμε το ιστορικό βάρος που έχει η σχολή μας, ως ο πυροκροτητής της φοιτητικής αντίστασης ενάντια στη Χούντα, αντίσταση που κατοχύρωσε άλλωστε το θεσμό του ασύλου. Το Πολυτεχνείο όμως δεν είναι μόνο μία μέρα μνήμης, είναι πολύ περισσότερο ένα σημείο αναφοράς για τους αγώνες του σήμερα. Τώρα είναι η σειρά της δικής μας γενιάς να υψώσουμε τα δικά μας τείχη αντίστασης απέναντι σε οποιονδήποτε επιχειρεί να διαλύσει το παρόν και το μέλλον μας. Είναι η σειρά μας να διεκδικήσουμε ό,τι μας ανήκει και να το πάρουμε. Ένα παρόν και μέλλον στο μπόι των ονείρων μας και των ανθρώπων. 

Για όλα τα παραπάνω λοιπόν και ενόψει και της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, θεωρούμε ότι ο Φοιτητικός μας Σύλλογος πρέπει να συζητήσει και να πάρει μαζική και συλλογική απόφαση. Γι’ αυτό καλούμε σε Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας την Τρίτη 13/11, στη 1 μ.μ, στην αίθουσα 1.»

Κάλεσμα σε Γενική Συνέλευση

Το κοινό κείμενο-κάλεσμα στην Γενική Συνέλευση της Τρίτης απ' τη ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ [εαακ, την ΑρΕν και το ΑρΔιΝ] αναφέρει τα εξής:

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ!

Ήδη από το τέλος του περσινού ακαδημαϊκού έτους πολλοί Φοιτητικοί Σύλλογοι στην Αθήνα, αλλά και πανελλαδικά, έχουν μπει σε έναν κύκλο συλλογικών διαδικασιών και κινηματικών διεργασιών. Φοιτητές/τριες και σπουδαστές/τριες προσπάθησαν να δώσουν ηχηρό μήνυμα αντίστασης στις επιμέρους επιθέσεις που εξαπολύει ο νόμος Γαβρόγλου για την Παιδεία σε κάθε σχολή. Βασική αιχμή του νόμου είναι η επίθεση στα επαγγελματικά δικαιώματα των καθηγητικών και πολυτεχνικών σχολών (απόσπαση διδακτικής και παιδαγωγικής επάρκειας, κλάσεις και μητρώα μηχανικών αντιστοίχως). Μαζί με τις καταργήσεις και συγχωνεύσεις άσχετων πολλές φορές τμημάτων, αρχίζει να υλοποιείται μια κατεύθυνση αναδιαμόρφωσης του χάρτη σχολών με διασπασμένα και αποδυναμωμένα πτυχία, με αποτέλεσμα την δημιουργία αποφοίτων πολλών ταχυτήτων με αβέβαιη επαγγελματική προοπτική.

Συγκεκριμένα στη Νομική

Ενώ ένα προηγούμενο διάστημα δεν είχε εκδηλωθεί ευθέως κάποια ανάλογη απειλή για το δικό μας πτυχίο, πλέον και η δική μας η σχολή μπαίνει στο στόχαστρο, αν δει κανείς και τις πρόσφατες δηλώσεις του ΔΣΑ. Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος του ΔΣΑ κ. Βερβεσός δήλωσε πως έχει την πρόθεση «καθιέρωσης υποχρεωτικών σεμιναρίων για ασκούμενους διάρκειας 6 μηνών»  ενώ επεξεργάζεται την πρόταση για την ίδρυση Σχολής Δικηγόρων, όπου θα φοιτούμε υποχρεωτικά (μετά το πτυχίο, μετά την άσκηση και μετά τις εξετάσεις) για να ξεκλειδώσουμε το επαγγελματικό δικαίωμα του δικηγορείν, που τώρα θεμελιώνεται στο πτυχίο μας, που για εμάς θα έπρεπε να είναι η μόνη προϋπόθεση για την ένταξή μας στην αγορά εργασίας.

Meanwhile μέσα στη σχολή

Τη φετινή χρονιά άνοιξε ένας κύκλος υγιούς πολιτικού διαλόγου για τα ζητήματα που αφορούν και πλήττουν τη φοιτητική και όχι μόνο καθημερινότητά μας. Η κουβέντα αυτή αποτυπώθηκε και στην πρώτη Γενική Συνέλευση της χρονιάς, η οποία παρά την ικανοποιητική προσέλευση φοιτητών/τριων, δεν κατάφερε να πάρει απόφαση. Στα προβλήματα που ήδη συζητήθηκαν και παραμένουν άλυτα (ενδεικτική μοριοδότηση, ενδεικτικές απαντήσεις, έγκαιρη ανάρτηση αποτελεσμάτων εξεταστικής), έρχεται τώρα να προστεθεί και η παντελώς αδικαιολόγητη μείωση του ορίου δήλωσης μαθημάτων από 14 σε 8, για τους φοιτητές του 8ου εξαμήνου. Αυτή η απόφαση από πλευράς καθηγητών έρχεται να εντατικοποιήσει ακόμα περισσότερο τους ρυθμούς σπουδών μας και δυσκολεύει την έγκαιρη λήψη του πτυχίου για όσους το επιθυμούν. Ταυτόχρονα και εντός αμφιθεάτρων η κατάσταση παραμένει δυσοίωνη από πλευράς καθηγητών με πιο πρόσφατο και τρανταχτό παράδειγμα την κα Παπαϊωάννου, η οποία από πέρσι κάνει κατάχρηση της «ακαδημαϊκής της ελευθερίας», για να εξαπολύει με εντεινόμενους ρυθμούς χυδαία ρητορεία μίσους ενάντια σε πληττόμενες κοινωνικές ομάδες. Τέτοιου είδους λογικές για εμάς δεν χωράνε με κανέναν τρόπο μέσα στο Πανεπιστήμιο και θα βρίσκουν τους Φοιτητικούς Συλλόγους πάντα απέναντί τους.

Άσυλο

Πάγια κατεύθυνση κράτους και κυβερνήσεων σε όλη τη μεταπολίτευση είναι η απονομιμοποίηση και εν τέλει κατάργηση του ασύλου των κοινωνικοπολιτικών αγώνων. Μάλιστα τον τελευταίο καιρό και προεκλογικά φαίνεται ότι το άσυλο και η επίθεση σ’ αυτό έχει μπει στην ατζέντα τόσο τη κυβέρνησης όσο και της αντιπολίτευσης. Από τη μία, η Νέα Δημοκρατία με το αφήγημα γύρω από το «άσυλο βίας και ανομίας» που συνεχώς προβάλλεται και από τα αστικά ΜΜΕ, μιλάει ξεκάθαρα για κατάργηση και καταπάτηση του ασύλου. Από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ με το νόμο Γαβρόγλου και πολλώ δε μάλλον με το πόρισμα Παρασκευόπουλου, προσπαθεί να προλειάνει το έδαφος για τις μετέπειτα αυταρχικότερες τομές. Συγκεκριμένα, εξισώνει τις συλλογικές και κινηματικές πρακτικές και δράσεις των ΦΣ με εγκληματικές ενέργειες, προβλέπει την ύπαρξη πανεπιστημιακής αστυνομίας, την τοποθέτηση συστημάτων ηλεκτρονικής παρακολούθησης, αλλά και την σύσταση επιτροπών ασύλου, ανοίγοντας στην ουσία το δρόμο στις πρυτανικές αρχές για την κατά το δοκούν παρέμβαση των δυνάμεων καταστολής στις σχολές. Οι διοικήσεις με την αυταρχικοποίησή τους ευθυγραμμίζονται πλήρως με την κρατική αυτή κατεύθυνση, κλείνοντας αυθαίρετα με lock–out σχολές που βρίσκονται σε κινηματική τροχιά (βλ Φιλοσοφική, ΑΣΟΕΕ) και αρθρώνοντας αντιδραστικό λόγο. Δεν είναι άλλωστε τυχαία η μεταφορά του εμπορίου ναρκωτικών στις παρυφές των σχολών του κέντρου, όπως το παρκάκι της Μασσαλίας έξω από τη Νομική, ώστε να στηθεί πιο ολοκληρωμένα το αφήγημα ότι το άσυλο ευθύνεται για την ύπαρξη εγκληματικότητας εντός και εκτός των σχολών. Οι συντηρητικές δυνάμεις της σχολής οξύνουν αυτό το αφήγημα, βρίσκοντας την «εύκολη λύση» στη στοχοποίηση αυτών των ευπαθών κοινωνικών ομάδων, όπως οι τοξικοεξαρτημένοι. Με την εμπέδωση αυτού του κλίματος φόβου, αποπροσανατολίζεται η κοινή γνώμη από την πραγματική αξία και χρησιμότητα του ασύλου, που δεν είναι άλλη από την προάσπιση της ελεύθερης πολιτικής δράσης και συλλογικής διεκδίκησης μέσα στις σχολές.

Ενόψει και της 45ης επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, δεν μπορούμε να ξεχνάμε το ιστορικό βάρος που έχει η σχολή μας, ως ο πυροκροτητής της φοιτητικής αντίστασης ενάντια στη Χούντα, αντίσταση που κατοχύρωσε άλλωστε το θεσμό του ασύλου. Το Πολυτεχνείο όμως δεν είναι μόνο μία μέρα μνήμης, είναι πολύ περισσότερο ένα σημείο αναφοράς για τους αγώνες του σήμερα.  Τώρα είναι η σειρά της δικής μας γενιάς να υψώσουμε τα δικά μας τείχη αντίστασης απέναντι σε οποιονδήποτε επιχειρεί να διαλύσει το παρόν και το μέλλον μας. Είναι η σειρά μας να διεκδικήσουμε ό,τι μας ανήκει και να το πάρουμε. Ένα παρόν και μέλλον στο μπόι των ονείρων μας και των ανθρώπων.

Για όλα τα παραπάνω λοιπόν και ενόψει και της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, θεωρούμε ότι ο Φοιτητικός μας Σύλλογος πρέπει να συζητήσει και να πάρει μαζική και συλλογική απόφαση. Γι’ αυτό καλούμε σε Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας την Τρίτη 13/11, στη 1 μ.μ, στην αίθουσα 1.

Δείτε ΕΔΩ όλα τα τελευταία Φοιτητικά Νέα.

Φοιτητικά Νέα/Foititikanea.gr