Καταγγελία φοιτητή για τον τρόμο που βίωσαν στο ΕΚΠΑ με αποτέλεσμα τέσσερις φοιτητές να βρεθούν στο νοσοκομείο

Και άλλη αδιανόητη καταγγελία για τη βία στο ΕΚΠΑ: Ο Αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ, Μάνος Στεφανίδης αναφέρει πως έλαβε επιστολή καταγγελίας, από έναν τεταρτοετή φοιτητή του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών ο οποίος καταγγέλλει τα αδιανόητα που συνέβησαν το προηγούμενο διάστημα σε πάρτι της θεατρικής ομάδας του ΕΚΠΑ "Θεατροδίνη", στο κτήριο Κωστή Παλαμά με αποτέλεσμα τέσσερις φοιτητές να βρεθούν στο νοσοκομείο.

Η επιστολή καταγγελίας του φοιτητή έχει ως εξής:

«Την Παρασκευή 14/12 στο πάρτυ της θεατρικής ομάδας του ΕΚΠΑ συνειδητοποίησα τι είναι αυτό που λέμε τρέμος στα ελληνικά πανεπιστήμια.

Μας είχε ενημερώσει μια γνωστή για το πάρτυ και πήγαμε η παρέα να διασκεδάσουμε το βράδυ. Ο κόσμος ήτανε καλός, αρχίσαμε να πίνουμε και να χορεύουμε.

Το ανεξήγητο συνέβη οταν η μουσική ξαφνικά σταμάτησε και ο dj προσπάθησε να μας εξηγήσει ότι κάτι είχε συμβεί και οτι θα έπρεπε να φύγουμε σιγά και ψύχραιμα από μια μικρή πορτούλα στην άκρη του πολυχώρου.

Δευτερόλεπτα μετά σκορπίστηκε στο πλήθος η πληροφορία ότι κάποιοι είχαν μπει και έκαναν πλιάτσικο. Άρχισε και κάτι σαν καπνός να γεμίζει το χώρο και ξεκινήσαμε μαζικά τη διαφυγή μας.

Βγήκα για λίγο στο διάδρομο να δω τι συνέβαινε και τότε αντιίκρυσα ένα μαυροφορεμένο κρανιοφόρο να κρατάει ένα ρόπαλο και να μας δείχνει υπεροπτικά τον καβάλο του. Επι τόπου μαζεύτηκα να φύγω με τους υπόλοιπους με αγωνία μήπως τολμήσουν να επιτεθούν και σε εμάς.

Το αέριο είχε γίνει πιο έντονο και οι πιο άπειροι το περάσαμε για δακρυγόνο, έτσουζαν μάτια και μύτες τα οποία προστατεύσαμε με τα ρούχα μας. Μετά μάθαμε ότι ήταν αέριο ενός πυροσβεστήρα που είχε σπάσει προηγουμένως στην είσοδο του κτηρίου και ειχε εξαπλωθεί ως εμάς. Σώοι καταλήξαμε σένα στενό προαύλιο περιστιχιζόμενο απο κάγκελα. Δε μπορούσαμε παρά να τα σκαρφαλώσουμε σα σαρδέλες. Κάτι τέτοιες εικόνες μου έκαναν συνειρμούς με το Μπατακλάν.

Τα πράματα μας, τσάντες και μπουφάν, βρισκονταν μέσα στο κτήριο, αλλά δε μπορούσαμε να πάμε πίσω.

Τελικά, βρεθήκαμε στην είσοδο του κτηρίου μαζί με φίλους που είχαμε χάσει στο εντωμεταξύ και με τους μαυροφορεμένους να έχουνε φύγει.

Εκεί είδαμε και τους τραυματίες του πικρού αυτού περιστατικού, κάτι φιλότιμα παιδιά που το είχαν πάρει πια στην πλάκα. Ο ένας πήγε να σώσει τον φίλο του που του είχαν ορμήξει τραβώντας τον μακρυά αλλά δε τη γλίτωσε. Το άλλο παιδί είχε μια στρώση σκόνης και βρωμιάς στο πρόσωπο του, πιθανόν απτο περιεχόμενο του σπασμένου πυροσβεστήρα, ενώ ο τέταρτος είχε απτα μεγαλύτερα καμπαλα που εχω δει.

Πιο πέρα μια κοπέλα έβηχε δυσφορικά, μάλλον απτό αέριο, μεσα στα συγκαταβατικά χέρια των φιλενάδων της.

Ο υλικός απολογισμός, αποκαρδιωτικός. Λιγα λεφτά απο την οικονομική ενίσχυση της θεατρικής ομάδας, δυο κλεμμένα κινητά και ενα διαλυμένο τραπέζι. Δεν πιστεύω οτι ήρθαν για αυτά και υποθέτω πιο σκοτεινές προθέσεις.

Αυτά συνέβησαν τη νύχτα εκείνη στο πάρτυ. Οτάν σκέφτομαι την ουσία της επίθεσης η πιο εύστοχη λέξη που περιγράφει το συναίσθημα που βιώσαμε ειναι ο τρόμος".

...Χωρίς περαιτέρω δικά μου σχόλια...».