«Αραιά και που, αστικό για το ΤΕΙ Μεσολογγίου»

ΓΙΑΤΙ; Εβδομάδα εγγραφών πρωτοετών, η προηγούμενη. Και αυτή είναι μια ακόμη φωτογραφία που αφορά στο Ίδρυμά μας.

Η πόλη θέλει Ανώτατο Ίδρυμα ισχυρό και αυτόνομο μαζί με τον «πολιτισμό» και την ανάπτυξη που φέρνουν οι φοιτητές. Η ανάλγητη πόλη, όμως, τιμωρεί, αυτούς τους οποίους θέλει, αφήνοντάς τους να περπατάνε με ήλιο, κρύο, βροχή 3 χιλιόμετρα, πηγαινέλα, γιατί αδυνατεί να μπει το λεωφορείο να τους αφήσει στην πύλη του ΤΕΙ. ΓΙΑΤΙ; 

Στο «μπουλούκι» της φωτογραφίας υπήρχαν τόσο νέα παιδιά όσο και γονείς. Και ρωτώ τους αγαπητούς μου συμπολίτες: Με πόση σιγουριά και ασφάλεια θα αφήνατε μόνο το παιδί σας σε μια πόλη όταν συνειδητοποιούσατε ότι δεν υπάρχει ούτε συχνή, ούτε τακτική πρόσβαση με λεωφορεία στο Ίδρυμα; Αλλά και όταν υπάρχει, το παιδί σας θα αναγκάζεται να κάνει «γυμναστική» 3 χιλιομέτρων αλλά και το σταυρό του, ταυτόχρονα, μην τυχόν και το τσακίσει κανένα αυτοκίνητο, καθώς περπατάει στη μέση του δρόμου, δίπλα σε έναν αύλακα; Θα το αφήνατε με ήσυχη την καρδιά σας;

Αν υπάρξει έστω και ένας γονιός που θα το έκανε με ήσυχη καρδιά τότε δεν θα ξαναπώ κουβέντα για το θέμα.

Η φωτογραφία αυτή, βέβαια, είναι κατά πολύ καλύτερη από μια αντίστοιχη του καλοκαιριού όπου τα αστικά λεωφορεία δεν έκαναν τον κόπο καν να έχουν ανταπόκριση με το ΤΕΙ παρά μόνο μετά από απανωτά τηλεφωνήματα ή παρακάλια, είτε φοιτητών που έκαναν πρακτική ή εργαζόμενων στα εργαστήρια (όχι ως δημόσιοι υπάλληλοι).

Έτσι, όμως, δεν κρατιέται ζωντανό ένα Ίδρυμα. Όταν, εκτός των άλλων δυσκολιών, η τοπική κοινωνία αποκόβει, ερημώνει, αδρανοποιεί οποιαδήποτε προσπάθεια ανάπτυξης επειδή δεν τη «συμφέρει»… Για παράδειγμα άκουσα μια υπέροχη ιδέα για την ανάπτυξη διεθνούς εμβέλειας καλοκαιρινών σχολείων (Summer Schools). Και ερωτώ: πως; Τα καλοκαιρινά σχολεία είναι ταχύρυθμα, υψηλής ειδίκευσης και επιπέδου αλλά και ολιγομελή! Χα! Πως, λοιπόν; Με τηλέφωνα στην αστική συγκοινωνία αν θα έρθει; ή μήπως με την εικόνα που φαίνεται σήμερα; Δηλαδή, θέλουμε να στείλουμε στα πέρατα της Γης την κατάντεια μας;

Κάποιος αστιευόμενος θα έλεγε: «το Μεσολόγγι φροντίζει για τη φυσική τους κατάσταση». Αστιευόμενος και εγώ θα έλεγα: «το ίδιο κάνουν και αυτοί (οι φοιτητές), αγνοώντας και φτωχοποιώντας μια πόλη που τους τιμωρεί…». Ποιο αστείο σας έκανε να γελάσετε και ποιο να παγώσετε;

Μήπως επιτέλους πρέπει να επιδείξουμε την ύπαρξη του υποτιθέμενου πολιτισμού που ζητάμε να έρθει και να παραμείνει στην πόλη μας; Ή μήπως δεν μας ενδιαφέρει ο πολιτισμός αλλά μόνο κάτι άλλο;… Ακόμη και καθαρά επιχειρηματικά, όμως, να το δουν όμως οι συμπολίτες μου, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν επιτέλους ότι μια επιχείρηση δεν ανθεί χωρίς ρίσκο, επένδυση και σεβασμό στους πελάτες της…

Κώστας Μπαταργιάς
Αναπληρωτής Καθηγητής
ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας

ΥΓ. Το παραπάνω αποτελεί προσωπική άποψη του υπογράφοντα και δεν αντιπροσωπεύει το Ίδρυμα.

Φοιτητικά Νέα/Foititikanea.gr